Sprzedaż mieszkania kto płaci za notariusza
Zanim dojdzie do finalizacji transakcji zakupu lub sprzedaży nieruchomości, niezwykle ważnym etapem jest wizyta u notariusza. To właśnie on sporządza akt notarialny, który jest dokumentem potwierdzającym przeniesienie własności. W polskim prawie nie ma jednoznacznego przepisu, który ściśle określałby, kto dokładnie ponosi koszty notarialne w przypadku sprzedaży mieszkania. Zazwyczaj jednak obie strony transakcji – zarówno sprzedający, jak i kupujący – partycypują w tych wydatkach. Często spotykanym rozwiązaniem jest podział kosztów po równo, jednak nic nie stoi na przeszkodzie, aby strony negocjowały inne ustalenia. Kluczowe jest, aby wszelkie porozumienia dotyczące podziału kosztów zostały jasno określone w umowie przedwstępnej, a następnie zawarte w akcie notarialnym. Brak takich ustaleń może prowadzić do nieporozumień i konfliktów między stronami transakcji. Warto również pamiętać, że oprócz taksy notarialnej, mogą pojawić się inne opłaty, takie jak podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) czy opłaty sądowe za wpisy w księdze wieczystej.
Wysokość wynagrodzenia notariusza jest regulowana prawnie i zależy od kilku czynników. Najważniejszym z nich jest wartość nieruchomości, która stanowi podstawę do obliczenia maksymalnej stawki taksy notarialnej. Notariusz ma obowiązek poinformować strony o przewidywanych kosztach jeszcze przed sporządzeniem aktu. Ważne jest, aby poprosić o pisemne potwierdzenie proponowanych opłat. Dodatkowo, oprócz taksy notarialnej, kupujący ponosi zwykle koszty związane z wpisem do księgi wieczystej oraz podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC), który wynosi 2% wartości transakcji. Sprzedający z kolei jest odpowiedzialny za ewentualne podatki od sprzedaży nieruchomości, jeśli sprzedaż nastąpiła przed upływem pięciu lat od jej nabycia. Te dodatkowe opłaty również powinny być uwzględnione w budżecie transakcji, aby uniknąć niespodzianek.
Kupujący a wydatki związane z podpisaniem aktu notarialnego
W typowym scenariuszu sprzedaży mieszkania to na kupującego spadają zazwyczaj największe koszty związane z finalizacją transakcji u notariusza. Poza połową lub całością taksy notarialnej, kupujący musi pokryć podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC). Jego wysokość jest ściśle określona przez przepisy prawa i wynosi 2% wartości rynkowej nieruchomości. Stawka ta jest naliczana od ceny transakcyjnej lub wartości rynkowej, jeśli jest ona wyższa. Kolejnym znaczącym wydatkiem dla kupującego są opłaty sądowe za wpis własności do księgi wieczystej. Te opłaty pokrywają koszty pracy sądu związane z aktualizacją danych dotyczących właściciela nieruchomości. Wysokość tych opłat zależy od rodzaju wpisu, ale zazwyczaj jest to stała kwota lub procent wartości nieruchomości.
Dodatkowo, jeśli nieruchomość jest kupowana na kredyt hipoteczny, bank może wymagać ustanowienia hipoteki na rzecz swojej instytucji. Wpis hipoteki do księgi wieczystej również generuje dodatkowe koszty sądowe i taksę notarialną. Warto dokładnie przeanalizować wszystkie te elementy przed podjęciem decyzji o zakupie. Niektóre banki mogą również naliczać własne opłaty administracyjne związane z udzieleniem kredytu. Kluczowe jest, aby kupujący dokładnie zapoznał się z umową kredytową i wszystkimi dodatkowymi dokumentami, aby w pełni zrozumieć zakres ponoszonych kosztów. W przypadku pytań lub wątpliwości, warto skonsultować się z doradcą kredytowym lub prawnikiem specjalizującym się w obrocie nieruchomościami.
Sprzedający a jego obowiązki finansowe przy transakcji

Choć główny ciężar kosztów często spoczywa na kupującym, sprzedający również może ponosić pewne wydatki związane z obecnością notariusza przy sprzedaży mieszkania. Najczęściej są to połowa taksy notarialnej lub ustalona przez strony inna część tych opłat. Jeśli sprzedający sprzedaje nieruchomość przed upływem pięciu lat od jej nabycia, może być zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od tej sprzedaży. Jest to tzw. podatek od zysków kapitałowych, którego wysokość zależy od osiągniętego dochodu. Warto pamiętać, że od 2019 roku istnieje możliwość uniknięcia tego podatku, jeśli uzyskane środki zostaną przeznaczone na własne cele mieszkaniowe w ciągu trzech lat od sprzedaży.
Sprzedający może również ponieść koszty związane z koniecznością dostarczenia pewnych dokumentów do aktu notarialnego, które mogą być płatne. Mogą to być na przykład wypisy z rejestru gruntów lub zaświadczenia o braku zadłużenia w spółdzielni mieszkaniowej. W niektórych przypadkach, jeśli sprzedający chce przyspieszyć proces lub zapewnić sobie dodatkowe wsparcie, może zdecydować się na skorzystanie z usług pośrednika nieruchomości, co wiąże się z prowizją. Warto również pamiętać o ewentualnych kosztach związanych z usunięciem obciążeń hipotecznych, jeśli nieruchomość była obciążona kredytem. Choć główny nacisk w tej sekcji położony jest na koszty sprzedającego, warto mieć świadomość wszystkich potencjalnych wydatków, aby transakcja przebiegła sprawnie i bez nieprzyjemnych niespodzianek.
Różne scenariusze podziału kosztów notarialnych między strony
Kwestia podziału kosztów notarialnych przy sprzedaży mieszkania jest w dużej mierze kwestią negocjacji między kupującym a sprzedającym. Chociaż istnieją pewne powszechne praktyki, prawo nie narzuca sztywnego podziału. Najczęściej spotykanym rozwiązaniem jest podział kosztów taksy notarialnej po połowie. Oznacza to, że każda ze stron ponosi 50% wynagrodzenia notariusza. Taki podział jest uznawany za sprawiedliwy, ponieważ obie strony czerpią korzyści z finalizacji transakcji. Kupujący uzyskuje prawo własności, a sprzedający otrzymuje zapłatę za swoją nieruchomość. Warto jednak pamiętać, że nie jest to jedyna możliwa opcja.
Innym możliwym scenariuszem jest przerzucenie większości lub nawet całości kosztów na jedną ze stron. Na przykład, kupujący, szczególnie jeśli jest to inwestor lub posiada znaczną siłę negocjacyjną, może zgodzić się na pokrycie większości lub wszystkich opłat notarialnych, w zamian za korzystniejszą cenę nieruchomości. Z drugiej strony, sprzedający, który chce jak najszybciej pozbyć się nieruchomości, może zaoferować pokrycie większości kosztów jako zachętę dla potencjalnych nabywców. Niezależnie od wybranego rozwiązania, kluczowe jest, aby wszelkie ustalenia dotyczące podziału kosztów zostały jasno i precyzyjnie zapisane w umowie przedwstępnej. To zapewni przejrzystość i uniknie późniejszych sporów.
Poniżej przedstawiono przykładowe podziały kosztów, które mogą być negocjowane:
- Podział 50/50: Obie strony ponoszą po równo koszty taksy notarialnej i opłat dodatkowych.
- Przerzucenie większości kosztów na kupującego: Kupujący pokrywa taksę notarialną, opłatę PCC oraz koszty wpisu do księgi wieczystej. Sprzedający może pokryć jedynie niewielką część lub nic.
- Przerzucenie większości kosztów na sprzedającego: Sprzedający pokrywa większość opłat, w tym znaczną część taksy notarialnej, co jest rzadsze, ale możliwe w specyficznych negocjacjach.
- Podział w zależności od rodzaju opłaty: Kupujący pokrywa koszty PCC i wpisów do księgi wieczystej, a taksa notarialna jest dzielona po równo.
Kiedy warto skorzystać z usług prawnika przy sprzedaży mieszkania
Choć notariusz jest niezbędny do formalnego przeniesienia własności nieruchomości, jego rola ogranicza się do zapewnienia zgodności transakcji z prawem i sporządzenia aktu notarialnego. Nie zawsze jednak reprezentuje on interesy jednej ze stron. W skomplikowanych sytuacjach lub gdy któraś ze stron ma wątpliwości, skorzystanie z pomocy niezależnego prawnika specjalizującego się w prawie nieruchomości może okazać się bardzo cenne. Prawnik może pomóc w analizie umowy przedwstępnej, upewniając się, że wszystkie zapisy są korzystne i bezpieczne dla klienta. Może również doradzić w kwestii podatków, obciążeń hipotecznych czy innych potencjalnych problemów związanych z nieruchomością.
Szczególnie w przypadku sprzedaży mieszkań obciążonych hipoteką, posiadających nieuregulowany stan prawny, czy też w sytuacji, gdy sprzedający chce wycofać się z transakcji, pomoc prawnika jest nieoceniona. Prawnik może również wesprzeć w negocjacjach z drugą stroną transakcji, dbając o interesy swojego klienta i minimalizując ryzyko przyszłych sporów. Warto pamiętać, że koszty związane z wynajęciem prawnika, choć dodatkowe, mogą okazać się inwestycją, która pozwoli uniknąć znacznie większych strat finansowych i prawnych w przyszłości. Taki profesjonalista może również pomóc w zrozumieniu wszystkich niuansów prawnych, które mogą być niezrozumiałe dla osoby niezorientowanej w przepisach.
Oto kilka sytuacji, w których pomoc prawnika jest szczególnie wskazana:
- Nieruchomość ma nieuregulowany stan prawny lub istnieją wątpliwości co do jej własności.
- Transakcja dotyczy nieruchomości z wieloma współwłaścicielami lub spadkobiercami.
- Mieszkanie jest obciążone hipoteką, służebnością lub innymi ograniczonymi prawami rzeczowymi.
- Jedna ze stron ma wątpliwości co do zapisów w umowie przedwstępnej lub akcie notarialnym.
- Planowana jest sprzedaż nieruchomości z dodatkowymi warunkami, np. dożywociem lub prawem dożywotniego użytkowania.
- Chcemy upewnić się, że nasze prawa jako sprzedającego lub kupującego są w pełni zabezpieczone.
Co zawiera akt notarialny i jakie są dodatkowe koszty
Akt notarialny jest kluczowym dokumentem potwierdzającym przeniesienie własności mieszkania. Jego sporządzenie przez notariusza jest obligatoryjne w przypadku sprzedaży nieruchomości. Dokument ten zawiera szereg istotnych informacji, które zapewniają prawną ważność transakcji. Przede wszystkim, precyzyjnie określa strony umowy, czyli dane sprzedającego i kupującego. Następnie, szczegółowo opisuje przedmiot transakcji, czyli konkretne mieszkanie, podając jego adres, powierzchnię, numer księgi wieczystej oraz inne istotne cechy. Bardzo ważnym elementem aktu jest określenie ceny sprzedaży oraz sposobu jej zapłaty.
W akcie notarialnym znajdują się również oświadczenia stron dotyczące stanu prawnego nieruchomości, braku obciążeń (lub ich wskazanie), a także potwierdzenie przeniesienia własności z chwilą podpisania dokumentu lub z dniem późniejszym, zgodnie z ustaleniami. Notariusz jest zobowiązany do poinformowania stron o wszystkich istotnych konsekwencjach prawnych i podatkowych transakcji. Poza samą taksą notarialną, która jest wynagrodzeniem za pracę notariusza, mogą pojawić się inne koszty. Należą do nich opłaty sądowe za wpisanie nowego właściciela do księgi wieczystej, które ponosi zazwyczaj kupujący.
Do dodatkowych, potencjalnych kosztów związanych z aktem notarialnym zaliczamy:
- Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) – 2% wartości rynkowej nieruchomości, płatny przez kupującego.
- Opłaty sądowe za wpis własności do księgi wieczystej – stawka uzależniona od rodzaju wpisu.
- Opłaty sądowe za wpis hipoteki do księgi wieczystej – jeśli nieruchomość jest kupowana na kredyt.
- Ewentualne opłaty za wydanie wypisów z aktu notarialnego.
- Koszty związane z uzyskaniem dodatkowych dokumentów potrzebnych do aktu, np. zaświadczeń ze spółdzielni.
Wszystkie te opłaty powinny być jasno przedstawione przez notariusza przed przystąpieniem do sporządzania aktu.
Jak negocjować koszty notariusza przy sprzedaży mieszkania
Negocjacje dotyczące kosztów notarialnych przy sprzedaży mieszkania to standardowa część procesu transakcyjnego. Kluczem do sukcesu jest dobre przygotowanie i świadomość panujących na rynku stawek. Przede wszystkim, warto zapoznać się z maksymalnymi stawkami taksy notarialnej, które są uzależnione od wartości nieruchomości. Notariusze często dysponują cennikami, które można uzyskać jeszcze przed wizytą. Porównanie ofert kilku kancelarii notarialnych może przynieść spore oszczędności. Nie należy się bać zadawania pytań o poszczególne składowe kosztów.
Najczęściej negocjowanym elementem jest podział taksy notarialnej. Jak wspomniano wcześniej, standardem jest podział 50/50, ale można próbować negocjować inne proporcje. Jeśli jesteś kupującym, możesz argumentować, że ponosisz już znaczne koszty związane z PCC i wpisem do księgi wieczystej, i poprosić o większy udział sprzedającego w taksie notarialnej. Z kolei sprzedający może próbować przerzucić większość kosztów na kupującego, oferując w zamian np. korzystniejszą cenę. Ważne jest, aby podejść do negocjacji z szacunkiem dla drugiej strony i notariusza.
Pamiętaj, że notariusz jest urzędnikiem państwowym i jego wynagrodzenie jest w pewnym stopniu uregulowane. Jednakże, w ramach dopuszczalnych widełek, istnieje pewna elastyczność. Oto kilka praktycznych wskazówek, jak podejść do negocjacji:
- Zbierz informacje o stawkach u kilku notariuszy.
- Przygotuj argumenty, dlaczego druga strona powinna ponieść większą część kosztów.
- Bądź otwarty na kompromis.
- Upewnij się, że wszystkie ustalenia dotyczące kosztów zostaną jasno zapisane w umowie przedwstępnej.
- Zwróć uwagę na to, kto ponosi koszty dodatkowych dokumentów i opłat sądowych.
Pamiętaj, że udane negocjacje nie tylko pozwalają zaoszczędzić pieniądze, ale także budują dobre relacje między stronami transakcji, co jest ważne dla jej pomyślnego przebiegu.
„`





